„intuitus“ – Versionsunterschied
Erscheinungsbild
| [ungesichtete Version] | [ungesichtete Version] |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
K Textersetzung - „{{lat.}}“ durch „Sprachstufe::lat.“ |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
[[intuit]][[-us]] | [[intuit]][[-us]] [[Sprachstufe::lat.]] | ||
Perfektes Partizip von ''[[intueor]]'' | Perfektes Partizip von ''[[intueor]]'' | ||
| Zeile 111: | Zeile 111: | ||
<span class="Latn form-of lang-la voc|p-form-of origin-intuitus" lang="la"><strong class="selflink"></strong></span> | <span class="Latn form-of lang-la voc|p-form-of origin-intuitus" lang="la"><strong class="selflink"></strong></span> | ||
|} | |} | ||
<div class="zenoCOMain"><p>'''intuitus''', ūs, m. (intueor), I) ''das'' '''''Hinblicken, -schauen,''''' ''das'' '''''Ansehen, -schauen, der Hinblick, Anblick,''''' *quāquā intuitus erat oculi, Varro LL. 7, 7 ''(nach Otfr. Müllers Vermutung):'' in <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span> oculorum tuorum, Vulg. eccl. 11, 9: int. hominum eorum, Vulg. 1. regg. 16, 7 ''u.'' Ezech. 10, 22: contemplatus est diligenter multo <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span>, Vulg. Isai. 21, 7: intuitus eius erat terribilis, Vulg. Dan. 2, 31: quia non sit generalis divinitatis int., Salv. de gub. dei 2, 1, 4: illecebris capitur nimiumque elatus avaro pascitur <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span>, Claud. in Rufin. 1, 165. – ''übtr.,'' <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span> alcis rei, '''''in Rücksicht auf''''' ''usw.,'' '''''in Betracht''''' ''einer Sache,'' Constanti Caesaris, Treb. Poll. Claud. 1. § 1: vestri, Capit. Maxim. 16, 2: rebellionis, Treb. Poll. trig. tyr. 6, 2: pietatis, Ulp. dig. 34, 1, 14. § 1: fidei ac devotionis, Veget. mil. 1, 28. – II) ''das'' '''''Sehen,''''' ''die'' '''''Sehkraft,''''' similesque avibus sunt, quarum intuitum nox illuminat, dies caecat, Boëth. cons. phil. 4, 4. p. 84, 2 Obb. | <div class="zenoCOMain"><p>'''intuitus'''<ref>Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover <sup>8</sup>1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 409. Permalink: <nowiki>http://www.zeno.org/nid/20002456400</nowiki> Lizenz: Gemeinfrei Faksimiles: 409</ref>, ūs, m. (intueor), </p> | ||
* I) ''das'' '''''Hinblicken, -schauen,''''' ''das'' '''''Ansehen, -schauen, der Hinblick, Anblick,''''' *quāquā intuitus erat oculi, Varro LL. 7, 7 ''(nach Otfr. Müllers Vermutung):'' in <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span> oculorum tuorum, Vulg. eccl. 11, 9: int. hominum eorum, Vulg. 1. regg. 16, 7 ''u.'' Ezech. 10, 22: contemplatus est diligenter multo <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span>, Vulg. Isai. 21, 7: intuitus eius erat terribilis, Vulg. Dan. 2, 31: quia non sit generalis divinitatis int., Salv. de gub. dei 2, 1, 4: illecebris capitur nimiumque elatus avaro pascitur <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span>, Claud. in Rufin. 1, 165. – ''übtr.,'' <span class="zenoTXHighlight0">intuitu</span> alcis rei, '''''in Rücksicht auf''''' ''usw.,'' '''''in Betracht''''' ''einer Sache,'' Constanti Caesaris, Treb. Poll. Claud. 1. § 1: vestri, Capit. Maxim. 16, 2: rebellionis, Treb. Poll. trig. tyr. 6, 2: pietatis, Ulp. dig. 34, 1, 14. § 1: fidei ac devotionis, Veget. mil. 1, 28. – | |||
* II) ''das'' '''''Sehen,''''' ''die'' '''''Sehkraft,''''' similesque avibus sunt, quarum intuitum nox illuminat, dies caecat, Boëth. cons. phil. 4, 4. p. 84, 2 Obb.</div> | |||
Aktuelle Version vom 8. Juni 2025, 12:51 Uhr
Perfektes Partizip von intueor
Partizip intuitus (feminin intuita, sächlich intuitum); Partizip erster/zweiter Deklination
- beobachtet habend; berücksichtigt habend
| First/second-declension adjective. | |||||||
| Number | Singular |
|
Plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | intuitus | intuita | intuitum |
|
intuitī | intuitae | intuita |
| Genitive | intuitī | intuitae | intuitī | intuitōrum | intuitārum | intuitōrum | |
| Dative | intuitō | intuitō | intuitīs | ||||
| Accusative | intuitum | intuitam | intuitum | intuitōs | intuitās | intuita | |
| Ablative | intuitō | intuitā | intuitō | intuitīs | |||
| Vocative | intuite | intuita | intuitum | intuitī | intuitae | intuita | |
Substantiv intuitus m (Genitiv intuitūs); vierte Deklination
- Ansicht, Sicht (Handlung)
- (übertragen, nur im Ablativ Singular): Respekt, Rücksichtnahme
| Fourth-declension noun. | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | intuitus | intuitūs |
| Genitive | intuitūs | intuituum |
| Dative | intuituī | intuitibus |
| Accusative | intuitum | intuitūs |
| Ablative | intuitū | intuitibus |
| Vocative | intuitus | intuitūs
|
intuitus[1], ūs, m. (intueor),
- I) das Hinblicken, -schauen, das Ansehen, -schauen, der Hinblick, Anblick, *quāquā intuitus erat oculi, Varro LL. 7, 7 (nach Otfr. Müllers Vermutung): in intuitu oculorum tuorum, Vulg. eccl. 11, 9: int. hominum eorum, Vulg. 1. regg. 16, 7 u. Ezech. 10, 22: contemplatus est diligenter multo intuitu, Vulg. Isai. 21, 7: intuitus eius erat terribilis, Vulg. Dan. 2, 31: quia non sit generalis divinitatis int., Salv. de gub. dei 2, 1, 4: illecebris capitur nimiumque elatus avaro pascitur intuitu, Claud. in Rufin. 1, 165. – übtr., intuitu alcis rei, in Rücksicht auf usw., in Betracht einer Sache, Constanti Caesaris, Treb. Poll. Claud. 1. § 1: vestri, Capit. Maxim. 16, 2: rebellionis, Treb. Poll. trig. tyr. 6, 2: pietatis, Ulp. dig. 34, 1, 14. § 1: fidei ac devotionis, Veget. mil. 1, 28. –
- II) das Sehen, die Sehkraft, similesque avibus sunt, quarum intuitum nox illuminat, dies caecat, Boëth. cons. phil. 4, 4. p. 84, 2 Obb.
- ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 409. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002456400 Lizenz: Gemeinfrei Faksimiles: 409