summus
Erscheinungsbild
From Proto-Italic *supemos, from Proto-Indo-European *(s)úp-m̥mo-s, from *upó + *-m̥mo-. Cognate with Proto-Germanic *ufumô, Sanskrit उपम (upamá, “uppermost”). See also suprēmus and -issimus.[1]
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈsum.mus/, [ˈs̠ʊmːʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈsum.mus/, [ˈsumːus]
Adjective
summus (feminine summa, neuter summum); first/second declension
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | summus | summa | summum | summī | summae | summa | |
| Genitive | summī | summae | summī | summōrum | summārum | summōrum | |
| Dative | summō | summō | summīs | ||||
| Accusative | summum | summam | summum | summōs | summās | summa | |
| Ablative | summō | summā | summō | summīs | |||
| Vocative | summe | summa | summum | summī | summae | summa | |