indīviduum
Erscheinungsbild
in-dīviduum, indīvidu--um lat. 'Individuum' ‘kleinster Baustein der Materie, Atom’ (im antiken Sinne), mlat. ‘Einzelding’, dann auch ‘Einzelwesen’,
Substantiv
indīviduum n (Genitiv indīviduī); zweite Deklination
- Atom
- Individuum,
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.diːˈu̯i.du.um/, [ɪn̪d̪iːˈu̯ɪd̪uʊ̃ˑ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /in.diˈvi.du.um/, [in̪d̪iˈviːd̪uːm]
Declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | indīviduum | indīvidua |
| Genitive | indīviduī | indīviduōrum |
| Dative | indīviduō | indīviduīs |
| Accusative | indīviduum | indīvidua |
| Ablative | indīviduō | indīviduīs |
| Vocative | indīviduum | indīvidua |
Adjektiv
indīviduum
- Flexion von indīviduus:
- Nominativ/Akkusativ/Vokativ Neutrum Singular
- Akkusativ männlicher Singular