Zum Inhalt springen

opportūnus

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 28. Juli 2025 um 09:47 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Die Seite wurde neu angelegt: „opportūn-us From ''ob'' +‎ ''portus'' +‎ ''-nus''. === Pronunciation === * (''Classical Latin'') IPA<sup>(key)</sup>: [ɔp.pɔrˈtuː.nʊs] * (''modern Italianate Ecclesiastical'') IPA<sup>(key)</sup>: [op.porˈt̪uː.nus] === Adjective === '''opportūnus''' (''feminine'' '''opportūna''', ''neuter'' '''opportūnum''', ''comparative'' '''opportūnior''', ''superlative'' '''opportūnissimus''', ''adverb'' '''opportūnē'''); ''…“).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

opportūn-us

From ob +‎ portus +‎ -nus.

Pronunciation

  • (Classical Latin) IPA(key): [ɔp.pɔrˈtuː.nʊs]
  • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [op.porˈt̪uː.nus]

Adjective

opportūnus (feminine opportūna, neuter opportūnum, comparative opportūnior, superlative opportūnissimus, adverb opportūnē); first/second-declension adjective

  1. suitable
    Synonym: dignus
  2. advantageous, useful
  3. favourable, opportune, convenient
    Synonyms: ūtilis, commodus, aptus, idōneus, conveniēns, habilis, iūstus, lēgitimus, salūber, ūtēnsilis
    Antonyms: incommodus, inūtilis, ineptus

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative opportūnus opportūna opportūnum opportūnī opportūnae opportūna
genitive opportūnī opportūnae opportūnī opportūnōrum opportūnārum opportūnōrum
dative opportūnō opportūnae opportūnō opportūnīs
accusative opportūnum opportūnam opportūnum opportūnōs opportūnās opportūna
ablative opportūnō opportūnā opportūnō opportūnīs
vocative opportūne opportūna opportūnum opportūnī opportūnae opportūna