distīnctio
Erscheinungsbild
distīnctio Nbnschrbws z. distīnctiō
distīnctiō f (Genitiv distīnctiōnis); dritte Deklination
Pronunciation
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | distīnctiō | distīnctiōnēs |
| Genitive | distīnctiōnis | distīnctiōnum |
| Dative | distīnctiōnī | distīnctiōnibus |
| Accusative | distīnctiōnem | distīnctiōnēs |
| Ablative | distīnctiōne | distīnctiōnibus |
| Vocative | distīnctiō | distīnctiōnēs |