Zum Inhalt springen

ultimus

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 18. März 2026 um 10:46 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Die Seite wurde neu angelegt: „ultimus Superlative of ''ulter'', from Proto-Italic ''*oltm̥mos'', whence also Oscan 𐌞𐌋𐌕𐌉𐌖𐌌𐌀𐌌 (''últiumam'', acc sg fem). === Pronunciation === * (''Classical Latin'') IPA<sup>(key)</sup>: [ˈʊɫ.tɪ.mʊs] * (''modern Italianate Ecclesiastical'') IPA<sup>(key)</sup>: [ˈul.ti.mus] === Adjective === '''ultimus''' (''superlative'', ''feminine'' '''ultima''', ''neuter'' '''ultimum'''); ''first/second declension'' # ''super…“).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

ultimus

Superlative of ulter, from Proto-Italic *oltm̥mos, whence also Oscan 𐌞𐌋𐌕𐌉𐌖𐌌𐌀𐌌 (últiumam, acc sg fem).

Pronunciation

  • (Classical Latin) IPA(key): [ˈʊɫ.tɪ.mʊs]
  • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈul.ti.mus]

Adjective

ultimus (superlative, feminine ultima, neuter ultimum); first/second declension

  1. superlative degree of ulter
    1. (of space) the furthest or farthest, most distant, most remote, the utmost or uttermost, extreme, last
      Synonym: postrēmus
      Antonym: primus
    2. (of time) last, final, ultimate, end
      ad ultimum ― at last, finally, at the last moment
      Antonym: primus

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ultimus ultima ultimum ultimī ultimae ultima
genitive ultimī ultimae ultimī ultimōrum ultimārum ultimōrum
dative ultimō ultimae ultimō ultimīs
accusative ultimum ultimam ultimum ultimōs ultimās ultima
ablative ultimō ultimā ultimō ultimīs
vocative ultime ultima ultimum ultimī ultimae ultima