adagio
Erscheinungsbild
adagio Sprichwort
adagio[1], ōnis, f. (ad u. aio) das Sprichwort, Val. Soran. b. Varr. LL. 7, 31: neben proverbium, Auson. Technop. (XXVII) 4, 7. p. 133, 4 Schenkl. Donat. Ter. eun. 3, 1. – Nbf. adagium, ī, n., Gell. 1. praef. § 19. Paul. ex Fest. 12, 12.
adā̆giō f (genitive adā̆giōnis); third declension
- alternative form of adā̆gium adagium
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | adā̆giō | adā̆giōnēs |
| genitive | adā̆giōnis | adā̆giōnum |
| dative | adā̆giōnī | adā̆giōnibus |
| accusative | adā̆giōnem | adā̆giōnēs |
| ablative | adā̆giōne | adā̆giōnibus |
| vocative | adā̆giō | adā̆giōnēs |
Noun
adā̆giō
- dative/ablative singular of adā̆gium
- ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 104. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002190540 Lizenz: Gemeinfrei