-īnus
Erscheinungsbild
-īnus Vorlage:lat.; ahd. -īn, mhd. -en, dt. -en, -ern
—Nwf.: lat. -ānus, -ēnus, -iānus, -ūnus; agrie. -inos, uger. -īnaz.
Latin
Alternative forms
Etymology
From Proto-Italic *-īnos, from Proto-Indo-European *-iHnos. Cognate with Ancient Greek -ινος (-inos) and Proto-Germanic *-īnaz.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈiː.nus/, [ˈiːnʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈi.nus/, [ˈiːnus]
Suffix
-īnus (feminine -īna, neuter -īnum); first/second-declension suffix
- Of or pertaining to; -ine; usually indicates a relationship of position, possession, or origin.
Usage notes
The suffix -īnus is added to a noun base (especially a proper noun) to form an adjective.
- Examples:
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | -īnus | -īna | -īnum | -īnī | -īnae | -īna | |
| Genitive | -īnī | -īnae | -īnī | -īnōrum | -īnārum | -īnōrum | |
| Dative | -īnō | -īnō | -īnīs | ||||
| Accusative | -īnum | -īnam | -īnum | -īnōs | -īnās | -īna | |
| Ablative | -īnō | -īnā | -īnō | -īnīs | |||
| Vocative | -īne | -īna | -īnum | -īnī | -īnae | -īna | |