nōtus
Erscheinungsbild
nōtus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of nōscō (“know”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈnoː.tus/, [ˈnoːt̪ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈno.tus/, [ˈnɔːt̪us]
Participle
nōtus (feminine nōta, neuter nōtum, comparative nōtior, superlative nōtissimus); first/second-declension participle
- known, recognized, acquainted with, having been recognized
- Synonym: cognitus
- Antonym: incognitus
- known, experienced, having been experienced
- known, learned, understood, having been known
- familiar, customary, well-known
- widely known, famous, well-known; notorious
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | nōtus | nōta | nōtum | nōtī | nōtae | nōta | |
| Genitive | nōtī | nōtae | nōtī | nōtōrum | nōtārum | nōtōrum | |
| Dative | nōtō | nōtō | nōtīs | ||||
| Accusative | nōtum | nōtam | nōtum | nōtōs | nōtās | nōta | |
| Ablative | nōtō | nōtā | nōtō | nōtīs | |||
| Vocative | nōte | nōta | nōtum | nōtī | nōtae | nōta | |
- comparative: nōtior, superlative: nōtissimus