certificātum
Erscheinungsbild
certificāt-um Vorlage:lat. "Zertifikat, Sicherung, Zusicherung, Bestätigung"
Von certus „gewiss“ + faciō „machen“.
From certus (“certain”) + faciō (“make”).
Aussprache
- (Classical) IPA(key): /ker.ti.fiˈkaː.tum/, [kɛrt̪ɪfɪˈkäːt̪ʊ̃ˑ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /t͡ʃer.ti.fiˈka.tum/, [t͡ʃert̪ifiˈkäːt̪um]
Substantiv
certificātum n (Genitiv certificātī); zweite Deklination
- Zertifikat
- Zertifizierung
- Diplom
Declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | certificātum | certificāta |
| Genitive | certificātī | certificātōrum |
| Dative | certificātō | certificātīs |
| Accusative | certificātum | certificāta |
| Ablative | certificātō | certificātīs |
| Vocative | certificātum | certificāta |