compitum
Erscheinungsbild
Alternative forms
Etymology
From con- (“with”) + petō (“I seek”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈkom.pi.tum/, [ˈkɔmpɪt̪ʊ̃ˑ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈkom.pi.tum/, [ˈkɔmpit̪um]
Noun
compitum n (genitive compitī); second declension
- (chiefly in the plural) crossroads
Declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | compitum | compita |
| Genitive | compitī | compitōrum |
| Dative | compitō | compitīs |
| Accusative | compitum | compita |
| Ablative | compitō | compitīs |
| Vocative | compitum | compita |