cognitīvus
Erscheinungsbild
From cognōscō (“I get to know”) + -īvus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /koɡ.niˈtiː.u̯us/, [kɔŋnɪˈt̪iːu̯ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /koɲ.ɲiˈti.vus/, [koɲːiˈt̪iːvus]
Adjective
cognitīvus (feminine cognitīva, neuter cognitīvum); first/second-declension adjective
- (Medieval Latin) pertaining to the acquisition of knowledge
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | cognitīvus | cognitīva | cognitīvum | cognitīvī | cognitīvae | cognitīva | |
| Genitive | cognitīvī | cognitīvae | cognitīvī | cognitīvōrum | cognitīvārum | cognitīvōrum | |
| Dative | cognitīvō | cognitīvō | cognitīvīs | ||||
| Accusative | cognitīvum | cognitīvam | cognitīvum | cognitīvōs | cognitīvās | cognitīva | |
| Ablative | cognitīvō | cognitīvā | cognitīvō | cognitīvīs | |||
| Vocative | cognitīve | cognitīva | cognitīvum | cognitīvī | cognitīvae | cognitīva | |