fictus
Erscheinungsbild
Etymology 1
Perfect passive participle of fingō (“dissemble, deceive”); from Proto-Italic *fiktos, from earlier *θiktos, from Proto-Indo-European *dʰiǵʰ-tós.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfik.tus/, [ˈfɪkt̪ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfik.tus/, [ˈfikt̪us]
Participle
fictus (feminine ficta, neuter fictum); first/second-declension participle
- feigned, fictitious, false, counterfeit, having been feigned.
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | fictus | ficta | fictum | fictī | fictae | ficta | |
| Genitive | fictī | fictae | fictī | fictōrum | fictārum | fictōrum | |
| Dative | fictō | fictō | fictīs | ||||
| Accusative | fictum | fictam | fictum | fictōs | fictās | ficta | |
| Ablative | fictō | fictā | fictō | fictīs | |||
| Vocative | ficte | ficta | fictum | fictī | fictae | ficta | |
Etymology 2
Alternative form of fīxus, perfect passive participle of fīgō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfiːk.tus/, [ˈfiːkt̪ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfik.tus/, [ˈfikt̪us]
Participle
fīctus (feminine fīcta, neuter fīctum); first/second-declension participle
- Alternative form of fīxus [ quotations ▼]
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | fīctus | fīcta | fīctum | fīctī | fīctae | fīcta | |
| Genitive | fīctī | fīctae | fīctī | fīctōrum | fīctārum | fīctōrum | |
| Dative | fīctō | fīctō | fīctīs | ||||
| Accusative | fīctum | fīctam | fīctum | fīctōs | fīctās | fīcta | |
| Ablative | fīctō | fīctā | fīctō | fīctīs | |||
| Vocative | fīcte | fīcta | fīctum | fīctī | fīctae | fīcta | |