prīvus
Erscheinungsbild
From Proto-Italic *preiwos, from Proto-Indo-European *per- (“in front”), with semantic shift "(being) in front" > "being separate".[1] Compare prior, prīmus, prīscus, prīstinus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈpriː.u̯us/, [ˈpriːu̯ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈpri.vus/, [ˈpriːvus]
Adjective
prīvus (feminine prīva, neuter prīvum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | prīvus | prīva | prīvum | prīvī | prīvae | prīva | |
| Genitive | prīvī | prīvae | prīvī | prīvōrum | prīvārum | prīvōrum | |
| Dative | prīvō | prīvō | prīvīs | ||||
| Accusative | prīvum | prīvam | prīvum | prīvōs | prīvās | prīva | |
| Ablative | prīvō | prīvā | prīvō | prīvīs | |||
| Vocative | prīve | prīva | prīvum | prīvī | prīvae | prīva | |