crēditor
Erscheinungsbild
From crēditum (“loan”), from crēditus, perfect passive participle of crēdō (“lend”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈkreː.di.tor/, [ˈkreːd̪ɪt̪ɔr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈkre.di.tor/, [ˈkrɛːd̪it̪or]
Noun
crēditor m (genitive crēditōris); third declension
Declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | crēditor | crēditōrēs |
| Genitive | crēditōris | crēditōrum |
| Dative | crēditōrī | crēditōribus |
| Accusative | crēditōrem | crēditōrēs |
| Ablative | crēditōre | crēditōribus |
| Vocative | crēditor | crēditōrēs |