werra
Erscheinungsbild
werra, Vorlage:ahdt. fränk.–mlat. 'Krieg'
ahdt., fränk.
- werra (1) 4, ahd., st. F. (ō?, jō?)?, sw. F. (n)?: nhd. Krampfader; ne. varicous vein; ÜG.: lat. varix Gl; Q.: Gl (11. Jh.)
- werra 18 und häufiger, lat.-ahd.?, F.: nhd. Ärgernis, Zwietracht, Verwirrung; ne. scandal; ÜG.: lat. dissensio Urk, rixa Urk, seditio Urk; Hw.: s. lat.-lang. werra*; Q.: Cap, Urk (858); E.: s. werra (2)
- werra* 2, lat.-lang., F.: nhd. Krieg, Streit; ne. war; Hw.: s. lat.-ahd.? werra; Q.: Urk (1109-1125); E.: s. werra (2)
- werra* (2) 5, ahd., st. F. (ō), sw. F. (n): nhd. Ärgernis, Zwietracht, Verwirrung, Zank, Krieg; ne. discord (N.); ÜG.: lat. scandalum NGl; Vw.: s. skant-; Hw.: s. lat.-ahd.? werra, lat.-lang. werra*; vgl. lat.-ahd. *werra?; lat.-as. werra*; Q.: NGl (2. Viertel 11. Jh.), PN, R; I.: Lbd. lat. scandalum?; E.: germ. *werza-, *werzaz, *werra-, *werraz, st. M. (a), Krieg, Unruhe, Wirrung, Übles, Verwirrung; idg. *u̯ers-?, V., schleifen, Pokorny 1169?; W.: mhd. wërre, st. F., sw. F., sw. M., Verwirrung, Ärgernis, Zwietracht
lat.
Alternative forms guerra (11th c.); wera
Entlehnt aus dem Fränkischen *werru „Aufruhr, Streit“. Erstmals 858 n. Chr. bezeugt.
Substantiv werra f (Genitiv werrae); erste Deklination (Frühmittelalterliches Latein)
- Krieg
- Synonym: bellum (Klassisch)
- Streit, Aufstand
- war [ synonym ▲][ quotations ▼]
- Synonym: bellum (Classical)
- strife, insurrection
Declension
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | werra | werrae |
| Genitive | werrae | werrārum |
| Dative | werrae | werrīs |
| Accusative | werram | werrās |
| Ablative | werrā | werrīs |
| Vocative | werra | werrae |