procus
Erscheinungsbild
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): /ˈpro.kus/, [ˈprɔkʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈpro.kus/, [ˈprɔːkus]
Etymology 1
From Proto-Italic *prokos, from Proto-Indo-European *preḱ- (“to ask, woo”).
Noun
procus m (genitive procī); second declension
Declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | procus | procī |
| Genitive | procī | procōrum |
| Dative | procō | procīs |
| Accusative | procum | procōs |
| Ablative | procō | procīs |
| Vocative | proce | procī |
Alternative genitive plural procum, with the short genitive plural ending -um.
Derived terms
Descendants
- Portuguese: proco
Etymology 2
Alternative forms
- procer (collateral)
Noun
procus m (genitive procī); second declension
- Alternative form of procer
Declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | procus | procī |
| Genitive | procī | procōrum |
| Dative | procō | procīs |
| Accusative | procum | procōs |
| Ablative | procō | procīs |
| Vocative | proce | procī |