virtūs
Erscheinungsbild
vir (“man, male”) + -tūs (abstract noun-forming suffix)
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): /ˈu̯ir.tuːs/, [ˈu̯ɪrt̪uːs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈvir.tus/, [ˈvirt̪us]
Noun
virtūs f (genitive virtūtis); third declension
- manhood, manliness, virility
- courage, valor, resoluteness, gallantry [ synonyms ▲][ quotations ▼]
- virtue, goodness [ synonyms, antonyms ▲]
- excellence, merit, worth, character
- (figuratively) strength (of medicine or herbs)
Declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | virtūs | virtūtēs |
| Genitive | virtūtis | virtūtum |
| Dative | virtūtī | virtūtibus |
| Accusative | virtūtem | virtūtēs |
| Ablative | virtūte | virtūtibus |
| Vocative | virtūs | virtūtēs |