vicārius
Erscheinungsbild
vicāri-us Vorlage:lat., stellvertretend, ersetzt; Stellvertreter, Bevollmächtigter; (römischer Katholizismus) 'Pfarrer'
Von vicis „Austausch, Wechsel“ + -ārius.
Adjektiv vicārius (weiblich vicāria, sächlich vicārium); Adjektiv erster/zweiter Deklination
| First/second-declension adjective. | |||||||
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | vicārius | vicāria | vicārium | vicāriī | vicāriae | vicāria | |
| Genitive | vicāriī | vicāriae | vicāriī | vicāriōrum | vicāriārum | vicāriōrum | |
| Dative | vicāriō | vicāriō | vicāriīs | ||||
| Accusative | vicārium | vicāriam | vicārium | vicāriōs | vicāriās | vicāria | |
| Ablative | vicāriō | vicāriā | vicāriō | vicāriīs | |||
| Vocative | vicārie | vicāria | vicārium | vicāriī | vicāriae | vicāria | |
| (Classical Latin) IPA(key): /u̯iˈkaː.ri.us/, [u̯ɪˈkäːriʊs̠](modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /viˈka.ri.us/, [viˈkäːrius] | |||||||
Substantiv vicārius m (Genitiv vicāriī oder vicārī); zweite Deklination
| Second-declension noun. | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vicārius | vicāriī |
| Genitive | vicāriī vicārī1 |
vicāriōrum |
| Dative | vicāriō | vicāriīs |
| Accusative | vicārium | vicāriōs |
| Ablative | vicāriō | vicāriīs |
| Vocative | vicārie | vicāriī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).