lēgitimus
Erscheinungsbild
Derived from lēx (“law”). Compare fīnitimus, maritimus.
This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): /leːˈɡi.ti.mus/, [ɫ̪eːˈɡɪt̪ɪmʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /leˈd͡ʒi.ti.mus/, [leˈd͡ʒiːt̪imus]
Adjective
lēgitimus (feminine lēgitima, neuter lēgitimum, adverb lēgitimē); first/second-declension adjective
- lawful, legal, legitimate [ synonym ▲]
- Synonym: iūstus
- legal (of or pertaining to the law)
- legitimate (born of married parents)
- just, proper, appropriate [ synonyms, antonyms ▲]
- Synonyms: ūtilis, commodus, aptus, idōneus, conveniēns, habilis, iūstus, opportūnus
- Antonyms: incommodus, inūtilis, ineptus
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | lēgitimus | lēgitima | lēgitimum | lēgitimī | lēgitimae | lēgitima | |
| Genitive | lēgitimī | lēgitimae | lēgitimī | lēgitimōrum | lēgitimārum | lēgitimōrum | |
| Dative | lēgitimō | lēgitimō | lēgitimīs | ||||
| Accusative | lēgitimum | lēgitimam | lēgitimum | lēgitimōs | lēgitimās | lēgitima | |
| Ablative | lēgitimō | lēgitimā | lēgitimō | lēgitimīs | |||
| Vocative | lēgitime | lēgitima | lēgitimum | lēgitimī | lēgitimae | lēgitima | |
Derived terms
- legitimo (Medieval Latin)
- illegitimus