ūnivocus
ūni-vocus slat. wrtl. 'einrufig', glhrt. 'eindeutig“,
ūnus „eins“ + -i- (verbindender Vokal) + -vocus wrtl. "-geruft", sgm. „eine Bedeutung haben“.
Adjektiv ūnivocus (weibliches ūnivoca, Neutrum ūnivocum); Adjektiv der ersten/zweiten Deklination
| (Classical) IPA(key): /uːˈni.u̯o.kus/, [uːˈniu̯ɔkʊs̠] | |||||||
| (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /uˈni.vo.kus/, [uˈniːvokus] | |||||||
| First/second-declension adjective. | |||||||
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | ūnivocus | ūnivoca | ūnivocum | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca | |
| Genitive | ūnivocī | ūnivocae | ūnivocī | ūnivocōrum | ūnivocārum | ūnivocōrum | |
| Dative | ūnivocō | ūnivocō | ūnivocīs | ||||
| Accusative | ūnivocum | ūnivocam | ūnivocum | ūnivocōs | ūnivocās | ūnivoca | |
| Ablative | ūnivocō | ūnivocā | ūnivocō | ūnivocīs | |||
| Vocative | ūnivoce | ūnivoca | ūnivocum | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca | |