complexiō
Erscheinungsbild
From complector + -tiō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): /komˈplek.si.oː/, [kɔmˈpɫ̪ɛks̠ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /komˈplek.si.o/, [komˈplɛksio]
Noun
complexiō f (genitive complexiōnis); third declension
Declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | complexiō | complexiōnēs |
| Genitive | complexiōnis | complexiōnum |
| Dative | complexiōnī | complexiōnibus |
| Accusative | complexiōnem | complexiōnēs |
| Ablative | complexiōne | complexiōnibus |
| Vocative | complexiō | complexiōnēs |