Interzessor
Interzessor Vorlage:lat.-dt. Widersprecher, Fürsprecher, Verweser, zu Leitung der Wahl eines neuen Bischofs bevollmächtigter;
- vgl. Interzession
- v. lat. intercessor
intercessor 1) (Rechtsw.), s.u. Intercession; 2) (Kirchenw.), sonst so v.w. Administrator; 3) in der ältesten afrikanischen Kirche derjenige Presbyter, welcher zur Leitung der Wahl eines neuen Bischofs bevollmächtigt war.
Quelle: Pierer's Universal-Lexikon, Band 8. Altenburg 1859, S. 943. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20010181229 Lizenz: Gemeinfrei
intercessor, ōris, m. (intercedo), I) der Einrede tut, der Widersprecher, der Einspruch Erhebende, der Verhinderer durch Einspruch, Cic.: legis, Liv.: dictaturae, Cic.: malae rei, Cic. – II) der für jmd. od. etw. Eintretende, der Gutsager, Vermittler, Bürge, Cic. Rosc. Am. 110. Cic. ep. 7, 27, 1: in Geldsachen, Sen. ep. 119 in.: intercessorem quaerere, Ps. Quint. decl. 300: res acta in Rufini cuiusdam domo intercessoribus et deprecatoribus ipso Rufino et Calpurniano, Apul. apol. 60. – III) der Vollzieher, spät. ICt.
Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 359-360. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002452383; Lizenz: Gemeinfrei; Faksimiles: 359 | 360