iūdicium
Erscheinungsbild
From iūdicō (“I judge, decide”) + -ium (nominal suffix). Compare iūdex (“a judge”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): /i̯uːˈdi.ki.um/, [i̯uːˈd̪ɪkiʊ̃ˑ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /juˈdi.t͡ʃi.um/, [juˈd̪iːt͡ʃium]
Noun
iūdicium n (genitive iūdiciī or iūdicī); second declension
Declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iūdicium | iūdicia |
| Genitive | iūdiciī iūdicī1 |
iūdiciōrum |
| Dative | iūdiciō | iūdiciīs |
| Accusative | iūdicium | iūdicia |
| Ablative | iūdiciō | iūdiciīs |
| Vocative | iūdicium | iūdicia |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Synonyms
- (judgment, decision): dēfīnītiō (Classical), perfīnītiō (Mediaeval)