Zum Inhalt springen

absolūta

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist eine alte Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 17. April 2025 um 14:57 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Textersetzung - „{{Nbnwrtfrm}}“ durch „Nwf.“). Sie kann sich erheblich von der aktuellen Version unterscheiden.

absolūt-a, Nwf. absolūtus

Beugung Partizip von absolūtus: Nominativ/Vokativ feminin Singular, Nominativ/Akkusativ/Vokativ Neutrum Plural

absolūtā Partizip Ablativ feminin Singular von absolūtus

absolūtus

ab-solūtus, absolūt-us, lat.wrtl. abgelöst; absolut, losgelöst; schlechthin (absolute)

Perfektes passives Partizip von absolvō „lösen, freisprechen“.

Pronunciation (Classical Latin) IPA(key): /ab.soˈluː.tus/, [äps̠ɔˈɫ̪uːt̪ʊs̠], (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ab.soˈlu.tus/, [äbsoˈluːt̪us]

Partizip absolūtus (feminin absolūta, sächlich absolūtum, Superlativ absolūtissimus, Adverb absolūtē); Partizip erster/zweiter Deklination

  1. abgeschlossen, verfertigt, vollständig, beendet.
    1. Synonyme: complētus, perfectus, factus, dēfūnctus, effectus
    2. Antonyme: incohatus, infectus, imperfectus
  2. uneingeschränkt, bedingungslos, absolut.
  3. (Grammatik) was seinen Sinn ohne Modifikation ergibt; was keinen Fall hat; was im Positiv steht.
  4. (Recht) freigesprochen, für unschuldig erklärt.
  5. fließend
  6. perfekt, rein
    1. Synonyme: putus, purus
    2. Antonym: impurus

Declension

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative absolūtus absolūta absolūtum absolūtī absolūtae absolūta
Genitive absolūtī absolūtae absolūtī absolūtōrum absolūtārum absolūtōrum
Dative absolūtō absolūtō absolūtīs
Accusative absolūtum absolūtam absolūtum absolūtōs absolūtās absolūta
Ablative absolūtō absolūtā absolūtō absolūtīs
Vocative absolūte absolūta absolūtum absolūtī absolūtae absolūta

Verwandte Begriffe

  • absolvō
  • absolūtiō
  • absolūtē
  • absolūtōrius