propinquum
propinquum Adjektiv Nominativ Neutrum Singular Nwf. von propinquus
propinquus
pro-pinquus lat. nahe, annähernd
Von prope, prop „nahe“ + hinc, inc „daher“ + -uus. Vergleiche longinquus.
Or the ending may come from some Proto-Indo-European *-n̥kʷo- seen in Ancient Greek ἀλλοδ-απός (allod-após), ποδ-απός (pod-após) (their first parts here correspond to Latin aliud, quod) etc. See also Proto-Germanic *-ungō.
Oder die Endung stammt möglicherweise von einem uig. *-n̥kʷo-, das im agr. ἀλλοδ-απός allod-após, ποδ-απός pod-após vorkommt (ihre ersten Teile entsprechen hier dem lateinischen aliud, quod) usw. Siehe auch uger. *-ungō.
Pronunciation (Classical Latin) IPA(key): /proˈpin.kʷus/, [prɔˈpɪŋkʊs̠], (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /proˈpin.kwus/, [proˈpiŋkwus]
Adjektiv propinquus (feminin propinqua, sächlich propinquum, vergleichend propinquior); Adjektiv erster/zweiter Deklination
- (des Raums) nahe, in der Nähe, benachbart
- Synonyme: vīcīnus, contiguus, fīnitimus, proximus
- Antonyme: remōtus, longinquus
- (der Zeit) nahe, zur Hand, nicht weit weg
- (des Aussehens) ähnlich, ähnlich, wie, gleich
- (einer Beziehung) verwandt,
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | propinquus | propinqua | propinquum | propinquī | propinquae | propinqua | |
| Genitive | propinquī | propinquae | propinquī | propinquōrum | propinquārum | propinquōrum | |
| Dative | propinquō | propinquō | propinquīs | ||||
| Accusative | propinquum | propinquam | propinquum | propinquōs | propinquās | propinqua | |
| Ablative | propinquō | propinquā | propinquō | propinquīs | |||
| Vocative | propinque | propinqua | propinquum | propinquī | propinquae | propinqua | |