scholasticus
Erscheinungsbild
scholastic-us lat.-grie. 'schulisch, scholastisch'; ‘zur Schule, zum Rhetorikstudium gehörend, rhetorisch’, Rhetor;
‘Lehrer, Gelehrter’, aber auch ‘Pedant’ ‘dogmatische, engstirnige Schulweisheit, Buchstabengelehrsamkeit’ (19. Jh.)
Entlehnt aus agr. σχολαστικός (skholastikós, scholastikós).
Adjektiv
scholasticus (feminin scholastica, Neutrum scholasticum, Adverb scholasticē); Adjektiv der ersten/zweiten Deklination
- scholastisch (besonders bezogen auf eine Schule der Rhetorik)
- schulischPronunciation
- (Classical) IPA(key): /skʰoˈlas.ti.kus/, [s̠kʰɔˈɫ̪äs̠t̪ɪkʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /skoˈlas.ti.kus/, [skoˈläst̪ikus]
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | scholasticus | scholastica | scholasticum | scholasticī | scholasticae | scholastica | |
| Genitive | scholasticī | scholasticae | scholasticī | scholasticōrum | scholasticārum | scholasticōrum | |
| Dative | scholasticō | scholasticō | scholasticīs | ||||
| Accusative | scholasticum | scholasticam | scholasticum | scholasticōs | scholasticās | scholastica | |
| Ablative | scholasticō | scholasticā | scholasticō | scholasticīs | |||
| Vocative | scholastice | scholastica | scholasticum | scholasticī | scholasticae | scholastica | |