vōcālis
vōcāl-is, vōc-ālis. lat., wrtl. 'stimmiglich, stimmend, mittels Stimme'; Vokal
vgl. vōcālis littera
Von vōx „eine Stimme, ein Klang, ein Ton“ + -ālis „-al“, adjektivbildendes Ableitungssuffix.
Adjektiv vōcālis (Neutrum vōcāle, Adverb vōcāliter); Adjektiv dritter Deklination mit zwei Endungen
- (wörtlich) eine Stimme aussprechen, eine Stimme haben; sprechen, klingen, klangvoll, sprechen, weinen, singen, melodisch; vokal
- (übertragene Bedeutung):
- (kausativ, selten, poetisch) laut machen, Sprache oder Gesang verursachen oder inspirieren
- prophezeien
Pronunciation: (Classical Latin) IPA(key): /u̯oːˈkaː.lis/, [u̯oːˈkäːlʲɪs̠]; (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /voˈka.lis/, [voˈkäːlis]
Inflection
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | vōcālis | vōcāle | vōcālēs | vōcālia | |
| Genitive | vōcālis | vōcālium | |||
| Dative | vōcālī | vōcālibus | |||
| Accusative | vōcālem | vōcāle | vōcālēs vōcālīs |
vōcālia | |
| Ablative | vōcālī | vōcālibus | |||
| Vocative | vōcālis | vōcāle | vōcālēs | vōcālia | |
Derived terms
- sēmivocālis
- vōcālitās (noun)
- vōcāliter (adverb)
- vōcālēs
Substantiv vōcālis f (Genitiv vōcālis); dritte Deklination
- (Grammatik) Vokal
- Synonyme: littera vōcālis, lītera vōcālis
Substantivische Verwendung des Adjektivs vōcālis, in elliptischer Verwendung für littera vōcālis oder lītera vōcālis wörtlich „klingender Buchstabe“, eine Lehnübersetzung des altgriechischen φωνῆεν phōnêen.
Inflection
Third-declension noun (i-stem, ablative singular in -e or -ī).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vōcālis | vōcālēs |
| Genitive | vōcālis | vōcālium |
| Dative | vōcālī | vōcālibus |
| Accusative | vōcālem | vōcālēs vōcālīs |
| Ablative | vōcāle vōcālī |
vōcālibus |
| Vocative | vōcālis | vōcālēs |