cōniciō
Erscheinungsbild
cōniciō lat.
Von con- „mit, zusammen“ + iaciō „werfen, schleudern“.
Pronunciation (Classical Latin) IPA(key): /konˈi̯i.ki.oː/, [kɔnˈi̯ɪkioː], (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /konˈji.t͡ʃi.o/, [konˈjiːt͡ʃio]
coniciō (present infinitive conicere, perfect active coniēcī, supine coniectum); third conjugation iō-variant