cōnscius
Erscheinungsbild
cōnscius
- von conscio “in etw. eingeweiht sein”.
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈkõː.ski.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈkɔn̠ʲ.ʃi.us]
cōnscius (feminine cōnscia, neuter cōnscium); first/second-declension adjective
- conscious
- aware of, knowing of, conscious of, privy to
- Synonyms: cōnsciēns, cognōscēns, scius, sciēns
- Antonyms: ignārus, ignōrāns, īnscius, nescius, nesciēns, expers
- aware of, knowing of, conscious of, privy to
- guilty
- Synonyms: reus, obnoxius, noxius
- Antonyms: īnsōns, castus, innocēns, innoxius
- participant in a thing, an accessory, accomplice
- Synonym: minister
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | cōnscius | cōnscia | cōnscium | cōnsciī | cōnsciae | cōnscia | |
| genitive | cōnsciī | cōnsciae | cōnsciī | cōnsciōrum | cōnsciārum | cōnsciōrum | |
| dative | cōnsciō | cōnsciae | cōnsciō | cōnsciīs | |||
| accusative | cōnscium | cōnsciam | cōnscium | cōnsciōs | cōnsciās | cōnscia | |
| ablative | cōnsciō | cōnsciā | cōnsciō | cōnsciīs | |||
| vocative | cōnscie | cōnscia | cōnscium | cōnsciī | cōnsciae | cōnscia | |