dēnotāre

dēnotāre Verb Beugung Nwf.von dēnotō: Präsens Aktiv Infinitiv; 2. Person Singular Präsens Passiv Imperativ/Indikativ

dēnotō

▷ dē-notō lat. markieren; bemerken, beobachten; anzeigen; implizieren Verb dēnotō (Präsens Infinitiv dēnotāre, Perfekt Aktiv dēnotāvī, Supinum dēnotātum); erste Konjugation

Pronunciation

• (Classical Latin) IPA^(key): /ˈdeː.no.toː/, [ˈd̪eːnɔt̪oː]
• (modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): /ˈde.no.to/, [ˈd̪ɛːnot̪o]