teleutḗ

teleutḗ agr. τελευτή 'Ende; Beendigung'

Von τελέω teléō, „ich vervollständige“.

Pronunciation IPA^(key): /te.leu̯.tɛ̌ː/ → /te.leɸˈti/ → /te.lefˈti/

Substantiv

τελευτή • (teleutḗ) f (genitive τελευτῆς); first declension

1. end, termination

   τελευτὴ τοῦ βίου

1. teleutḕ toû bíou

   end of life, death

1. tip, extremity