cancellārius
Erscheinungsbild
cancellārius Kanzler
From cancelli (“a door of bars”) + -arius.
- (Classical Latin) IPA(key): [kaŋ.kɛlˈlaː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kan̠ʲ.t͡ʃelˈlaː.ri.us]
cancellārius m (genitive cancellāriī or cancellārī); second declension
- A kind of porter, doorkeeper.
- A secretary.
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | cancellārius | cancellāriī |
| genitive | cancellāriī
cancellārī1 |
cancellāriōrum |
| dative | cancellāriō | cancellāriīs |
| accusative | cancellārium | cancellāriōs |
| ablative | cancellāriō | cancellāriīs |
| vocative | cancellārie | cancellāriī |