cognitiō
Erscheinungsbild
cognit--iō lat. 'Kognition, Kenntniß, Erkenntnis, Untersuchung'
Von cognōscō „kennenlernen“ + -tiō „resultatives Substantivsuffix“.
cognitiō f (Genitiv cognitiōnis); dritte Deklination
- Lernen, studieren (Wissenserwerb)
- Synonyme: studium, disciplīna
- Wissen, Kognition, Erkenntnis
- Synonyme: scientia, sapientia, ērudītiō
- Antonym: ignōrantia
- (Rechts-)Untersuchung, gerichtliche Untersuchung, Untersuchung, Erkenntnis, Gerichtsverfahren
- Synonym: causa
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /koɡˈni.ti.oː/, [kɔŋˈnɪt̪ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /koɲˈɲit.t͡si.o/, [koɲˈɲit̪ː͡s̪io]
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cognitiō | cognitiōnēs |
| Genitive | cognitiōnis | cognitiōnum |
| Dative | cognitiōnī | cognitiōnibus |
| Accusative | cognitiōnem | cognitiōnēs |
| Ablative | cognitiōne | cognitiōnibus |
| Vocative | cognitiō | cognitiōnēs |