Zum Inhalt springen

ductus

aus AufEinWort, der freien Forschung

duct--us lat. 'Führen, Leiten'; 'geführt, begleitet; geleitet, '

Etymologie 1

[✐ | ✎]

Von dūcō „führen, dirigieren, ziehen“ +‎ -tus (Aktionssubstantivsuffix).

Noun

[✐ | ✎]

ductus m (genitive ductūs); fourth declension

Substantiv

ductus m (Genitiv ductūs); vierte Deklination

  1. (buchstäblich)
    1. (im Allgemeinen) Führung, Führen, Dirigieren
      • Alicuius ductu imperioque – unter dem eigenen Befehl und der eigenen Autorität
    2. (militärische) Feldherrschaft, militärische Führung, Verhalten, Befehl
    3. (mittelalterliches Latein) Beförderung von Wasser; ein Kanal
  2. (bildlich) (des Diskurses)
    1. (schauspielerischer) Zusammenhang oder Aufbau eines Theaterstücks
    2. ein Zeitraum

Pronunciation

Inflection
[✐ | ✎]

Fourth-declension noun.

Case Singular Plural
Nominative ductus ductūs
Genitive ductūs ductuum
Dative ductuī ductibus
Accusative ductum ductūs
Ablative ductū ductibus
Vocative ductus ductūs

Etymologie 2

[✐ | ✎]

Perfektes Passivpartizip von dūcō.

Partizip

[✐ | ✎]

ductus (weiblicher ducta, neutraler ductum); Partizip der ersten/zweiten Deklination

  1. geführt, begleitet
  2. genommen
  3. überlegt, gedacht

Pronunciation

Inflection

[✐ | ✎]

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative ductus ducta ductum ductī ductae ducta
Genitive ductī ductae ductī ductōrum ductārum ductōrum
Dative ductō ductō ductīs
Accusative ductum ductam ductum ductōs ductās ducta
Ablative ductō ductā ductō ductīs
Vocative ducte ducta ductum ductī ductae ducta