conditiō
Erscheinungsbild
condit-iō mlat. Kondition; ‘Gründung, Schöpfung, Stiftung, Werk’, eigentlich ‘das Zusammentun’,
Verwechslung von condiciō, condīcō, conditiō möglich!
Von condō, wird aber in späteren Jahrhunderten oft fälschlicherweise für condiciō verwendet. Vergleichen Sie mit cōnfectio.
Substantiv conditiō f (Genitiv conditiōnis); dritte Deklination
- (Classical) IPA(key): /konˈdi.ti.oː/, [kɔn̪ˈd̪ɪt̪ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /konˈdit.t͡si.o/, [kon̪ˈd̪it̪ː͡s̪io]
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conditiō | conditiōnēs |
| Genitive | conditiōnis | conditiōnum |
| Dative | conditiōnī | conditiōnibus |
| Accusative | conditiōnem | conditiōnēs |
| Ablative | conditiōne | conditiōnibus |
| Vocative | conditiō | conditiōnēs |
Von condiō „Saison, Gewürz“.
Substantiv condītiō f (Genitiv condītiōnis); dritte Deklination
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /konˈdiː.ti.oː/, [kɔn̪ˈd̪iːt̪ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /konˈdit.t͡si.o/, [kon̪ˈd̪it̪ː͡s̪io]
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | condītiō | condītiōnēs |
| Genitive | condītiōnis | condītiōnum |
| Dative | condītiōnī | condītiōnibus |
| Accusative | condītiōnem | condītiōnēs |
| Ablative | condītiōne | condītiōnibus |
| Vocative | condītiō | condītiōnēs |