corrēctus
Erscheinungsbild
cor-rēctus lat. 'korrigiert, gerichtet, berichtigt, begradigt'; 'verbessert, geheilt'
Perfektes Passivpartizip von corrigō.
- (Classical) IPA(key): /korˈreːk.tus/, [kɔrˈreːkt̪ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /korˈrek.tus/, [korˈrɛkt̪us]
corrēctus (feminin corrēcta, Neutrum corrēctum); Partizip der ersten/zweiten Deklination
- korrigiert
- begradigt
- verbessert
- geheilt
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | corrēctus | corrēcta | corrēctum | corrēctī | corrēctae | corrēcta | |
| Genitive | corrēctī | corrēctae | corrēctī | corrēctōrum | corrēctārum | corrēctōrum | |
| Dative | corrēctō | corrēctō | corrēctīs | ||||
| Accusative | corrēctum | corrēctam | corrēctum | corrēctōs | corrēctās | corrēcta | |
| Ablative | corrēctō | corrēctā | corrēctō | corrēctīs | |||
| Vocative | corrēcte | corrēcta | corrēctum | corrēctī | corrēctae | corrēcta | |