oblīviō
oblīviō "entschwinde", vergessen
From oblīvīscor (“to forget”) + -iō.
- (Classical Latin) IPA(key): [ɔbˈliː.wi.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [obˈliː.vi.o]
oblīviō f (genitive oblīviōnis); third declension
- The act of forgetting, forgetfulness.
- The state of being forgotten, oblivion.
- an amnesty
- Synonyms: amnēstia, indulgentia, remissiō, venia
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | oblīviō | oblīviōnēs |
| genitive | oblīviōnis | oblīviōnum |
| dative | oblīviōnī | oblīviōnibus |
| accusative | oblīviōnem | oblīviōnēs |
| ablative | oblīviōne | oblīviōnibus |
| vocative | oblīviō | oblīviōnēs |
oblīvio, ōnis, f. (obliviscor), I) das Vergessen, [1250] die Vergessenheit, a) appell.: fugitiva, Varro LL.: oblivio eorum, qui nunc sunt, neben reticentia posterorum, Cic.: ab oblivione vindicare, der Vergessenheit entreißen, Cic.: alqd oblivioni dare (anheimgeben), Liv., od. venire in oblivionem alcis rei, Cic., od. capere oblivionem alcis rei, Plin., etwas vergessen: capit me oblivio alcis rei, ich vergesse etwas, Cic.: alqd oblivione dimittere, sich etw. aus dem Gedächtnis schlagen, Tac.: alqm in oblivionem alcis rei adducere, machen, daß jmd. etw. vergißt, Liv.: omnes oblivio alta suppressit, Sen.: iniurias oblivione contriveram, hatte vergessen, Cic.: non iacēre in oblivione, sed in assidua commemoratione omnibus omnium flagitiorum esse, Cic.: in oblivionem ire, in V. geraten, Sen.: per oblivionem, aus Vergessenheit, Suet.: omnium factorum dictorumque oblivio, Suet., od. discordiarum oblivio, Iustin., Amnestie. – Plur., Hor. carm. 4, 9, 34. Gell. 9, 5, 6. Ps. Quint. decl. 306. – b) nom. propr.: α) oblivionis amnis od. aqua, der Strom der Vergessenheit, v. der Lethe, obl. amnis, Sen. ad Marc. 19, 4 H. (wo Koch Oblivio amnis). Lact. 7, 22, 16: aqua obl., Lact. 3, 18, 16; 7, 22, 9. – β) Oblivio, ein Fluß im tarrakon. Hispanien, j. Lima, Mela 3, 1, 9 (3. § 10). Plin. 4, 115. Liv. epit. 55; vgl. Sil. 16, 477. – II) die Vergeßlichkeit, Curt. 7, 1, 9. Tac. ann. 11, 38. Suet. Claud. 39, 1.
Quelle:
Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1250-1251.
Permalink:
http://www.zeno.org/nid/2000252337X
Lizenz:
Gemeinfrei