plāga
Erscheinungsbild
Related to plangō (“to strike”), from *pleh₂k-, *pleh₂g-. Cognate with Ancient Greek πληγή (plēgḗ, “wound”) and Albanian plojë (“slaughter; bloodletting”).
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpɫaː.ɡa]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈplaː.ɡa]
plāga f (genitive plāgae); first declension
- plague, misfortune
- Synonyms: malum, cruciātus, nūbēs, miseria, īnfortūnium, calamitās, cāsus, vulnus
- stroke, blow, cut, strike
- Synonyms: ictus, vulnus, colaphus, pulsus
- wound, gash, injury
- Synonyms: vulnus, noxa, incommoditās, damnum
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | plāga | plāgae |
| genitive | plāgae | plāgārum |
| dative | plāgae | plāgīs |
| accusative | plāgam | plāgās |
| ablative | plāgā | plāgīs |
| vocative | plāga | plāgae |