Zum Inhalt springen

cancellus

aus AufEinWort, der freien Forschung

cancellus

cancellī[1], ōrum, m. (Demin. v. 2. cancer), das Gitter, die Einzäunung, die Schranken, A) eig.: c. scaenici, Varr. (auch Ov. am. 3, 2, 64 gemeint): c. fori, der Gerichte, Cic.: rivorum, Col.: aedium, ICt.: fenestrarum, Augustin. – von der gegitterten Haut des Elefanten, Plin. 8, 30. – Sing. cancellus, Ulp. dig. 43, 24, 9. § 1. – B) übtr., die Schranken, Grenzen, extra cancellos egredi, quos mihi ipse circumdedi, Cic.: cancellis circumscripta scientia, Cic. – intra cancellos omnes coniecti pugnare cogebantur, auf einem beschränkten Raum, Auct. b. Afr. 15, 3.

cancellī

Diminutive, from cancer (“crab”) +‎ -lus.

Pronunciation

[✐ | ✎]
  • (Classical Latin) IPA(key): [kaŋˈkɛl.lʊs]
  • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kan̠ʲˈt͡ʃɛl.lus]

Noun

[✐ | ✎]

cancellus m (genitive cancellī); second declension

  1. one of the bars which, in the form of a grid, collectively constitute a door that lets daylight through; the bars were covered by vēla if it was desired to keep the light off – lattice, grate, grid, bars, barrier, railings

Usage notes

[✐ | ✎]

Usually used in the plural to denote such a door.

Declension

[✐ | ✎]

Second-declension noun.

singular plural
nominative cancellus cancellī
genitive cancellī cancellōrum
dative cancellō cancellīs
accusative cancellum cancellōs
ablative cancellō cancellīs
vocative cancelle cancellī
  1. ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 951. Permalink: http://www.zeno.org/nid/2000225977X Lizenz: Gemeinfrei Faksimiles: 951 Kategorien: Wörterbuch