Zum Inhalt springen

habitus

aus AufEinWort, der freien Forschung

habitus lat.

Etymology 1

[✐ | ✎]

Perfect passive participle of habeō (“have”).

Pronunciation

[✐ | ✎]

Participle

[✐ | ✎]

habitus (feminine habita, neuter habitum); first/second-declension participle

  1. retained, maintained, having been maintained
  2. (by extension) well-kept; stout, fleshy, burly
Declension
[✐ | ✎]

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative habitus habita habitum habitī habitae habita
Genitive habitī habitae habitī habitōrum habitārum habitōrum
Dative habitō habitō habitīs
Accusative habitum habitam habitum habitōs habitās habita
Ablative habitō habitā habitō habitīs
Vocative habite habita habitum habitī habitae habita
Descendants
[✐ | ✎]

Etymology 2

[✐ | ✎]

From habeō (I have) +‎ -tus (noun formation suffix).

Noun

[✐ | ✎]

habitus m (genitive habitūs); fourth declension

  1. external aspect, appearance, posture, frame [ synonyms ▲]
    Synonyms: speciēs, faciēs, fōrma, frōns
  2. habit; disposition; character [ synonyms ▲]
    Synonyms: indolēs, natura, ingenium, mēns, character
  3. physical or emotional condition
  4. dress, attire
Declension
[✐ | ✎]

Fourth-declension noun.

Case Singular Plural
Nominative habitus habitūs
Genitive habitūs habituum
Dative habituī habitibus
Accusative habitum habitūs
Ablative habitū habitibus
Vocative habitus habitūs