habitus
Erscheinungsbild
habitus lat.
Perfect passive participle of habeō (“have”).
- (Classical Latin) IPA(key): /ˈha.bi.tus/, [ˈhäbɪt̪ʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈa.bi.tus/, [ˈäːbit̪us]
habitus (feminine habita, neuter habitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | habitus | habita | habitum | habitī | habitae | habita | |
| Genitive | habitī | habitae | habitī | habitōrum | habitārum | habitōrum | |
| Dative | habitō | habitō | habitīs | ||||
| Accusative | habitum | habitam | habitum | habitōs | habitās | habita | |
| Ablative | habitō | habitā | habitō | habitīs | |||
| Vocative | habite | habita | habitum | habitī | habitae | habita | |
From habeō (I have) + -tus (noun formation suffix).
habitus m (genitive habitūs); fourth declension
- external aspect, appearance, posture, frame [ synonyms ▲]
- habit; disposition; character [ synonyms ▲]
- physical or emotional condition
- dress, attire
Fourth-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | habitus | habitūs |
| Genitive | habitūs | habituum |
| Dative | habituī | habitibus |
| Accusative | habitum | habitūs |
| Ablative | habitū | habitibus |
| Vocative | habitus | habitūs |