complexiō
Erscheinungsbild
complexiō lat. wrtl. 'Verflechtung, Umflechtung; Verknüpfung, …';
Von complector + -tiō.
Substantiv complexiō f (Genitiv complexiōnis); dritte Deklination
- Kombination, Verbindung, Assoziation
- Dilemma
- (Mittelalterliches Latein) Teint, Konstitution
| (Classical Latin) IPA(key): /komˈplek.si.oː/, [kɔmˈpɫ̪ɛks̠ioː] | |||
| (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /komˈplek.si.o/, [komˈplɛksio] | |||
| Third-declension noun. | |||
| Case | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | complexiō | complexiōnēs | |
| Genitive | complexiōnis | complexiōnum | |
| Dative | complexiōnī | complexiōnibus | |
| Accusative | complexiōnem | complexiōnēs | |
| Ablative | complexiōne | complexiōnibus | |
| Vocative | complexiō | complexiōnēs | |