Zum Inhalt springen

disjūnctus

aus AufEinWort, der freien Forschung

disjūnctus

Perfect passive participle of disjungō.

Participle

[✐ | ✎]

disjūnctus (feminine disjūncta, neuter disjūnctum, adverb disjūnctim); first/second-declension participle

  1. alternative form of disiūnctus
  2. separated, distinct (as a taxonomic epithet)

Declension

[✐ | ✎]

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative disjūnctus disjūncta disjūnctum disjūnctī disjūnctae disjūncta
genitive disjūnctī disjūnctae disjūnctī disjūnctōrum disjūnctārum disjūnctōrum
dative disjūnctō disjūnctae disjūnctō disjūnctīs
accusative disjūnctum disjūnctam disjūnctum disjūnctōs disjūnctās disjūncta
ablative disjūnctō disjūnctā disjūnctō disjūnctīs
vocative disjūncte disjūncta disjūnctum disjūnctī disjūnctae disjūncta