hūmānus
Erscheinungsbild
hūmān-us lat. menschlich, kultiviert, gebildet
Im Sinne von ‘gelehrte Kenntnis, höhere Bildung, freie Entfaltung aller menschlichen Geisteskräfte’
Ableitung von homō „Mann, Mensch, Person“ mit unklaren Vokalmutationen.
Adjektiv hūmānus (weibliches hūmāna, neutrales hūmānum, Komparativ hūmānior, Superlativ hūmānissimus, Adverb hūmānē oder hūmāniter); Adjektiv der ersten/zweiten Deklination
- menschlich (von Menschen, Menschen)
- menschlich
- kultiviert, raffiniertPronunciation
- (Classical) IPA(key): /huːˈmaː.nus/, [huːˈmäːnʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /uˈma.nus/, [uˈmäːnus]
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | hūmānus | hūmāna | hūmānum | hūmānī | hūmānae | hūmāna | |
| Genitive | hūmānī | hūmānae | hūmānī | hūmānōrum | hūmānārum | hūmānōrum | |
| Dative | hūmānō | hūmānō | hūmānīs | ||||
| Accusative | hūmānum | hūmānam | hūmānum | hūmānōs | hūmānās | hūmāna | |
| Ablative | hūmānō | hūmānā | hūmānō | hūmānīs | |||
| Vocative | hūmāne | hūmāna | hūmānum | hūmānī | hūmānae | hūmāna | |