jūdicātiō
Erscheinungsbild
Substantiv jūdicātiō f (Genitiv jūdicātiōnis); dritte Deklination
| Third-declension noun. | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | jūdicātiō | jūdicātiōnēs |
| Genitive | jūdicātiōnis | jūdicātiōnum |
| Dative | jūdicātiōnī | jūdicātiōnibus |
| Accusative | jūdicātiōnem | jūdicātiōnēs |
| Ablative | jūdicātiōne | jūdicātiōnibus |
| Vocative | jūdicātiō | jūdicātiōnēs |