Zum Inhalt springen

kentéō

aus AufEinWort, der freien Forschung

kent--éō agr. κεντέω

Von uig. *ḱent-. Verwandt mit den englischen Wörtern hent, hunt und möglicherweise eng. hand dt. Hand

Aussprache IPA(key): /ken.té.ɔː/ → /cenˈte.o/ → /cenˈde.o/

Verb

κεντέω • (kentéō) erster Singular Präsens Indikativ

  1. stechen, anstacheln
  2. stechen, durchbohren, verletzen
  3. quälen,