locūtor
Erscheinungsbild
locūt-or lat. Sprecher, Redner
Substantiv locūtor m (Genitiv locūtōris); dritte Deklination
| Third-declension noun. | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | locūtor | locūtōrēs |
| Genitive | locūtōris | locūtōrum |
| Dative | locūtōrī | locūtōribus |
| Accusative | locūtōrem | locūtōrēs |
| Ablative | locūtōre | locūtōribus |
| Vocative | locūtor | locūtōrēs |