magnitūdō
Erscheinungsbild
magnitūdō lat. wrtl. "Mächtigkeit'; "Großheit, Größe"
Von magnus „groß, gewaltig“ + -tūdō.
Substantiv magnitūdō f (Genitiv magnitūdinis); dritte Deklination
- Größe, Ausmaß, Umfang, Größe; Weite, Ausmaß.
- eine große Zahl, Menge oder Quantität, Überfluss.
- Synonyme: cōpia, abundantia, affluentia, ūbertās, fertilitās, ūber
- Antonyme: dēficientia, cāritās, inopia
| (Classical Latin) IPA(key): /maɡ.niˈtuː.doː/, [mäŋnɪˈt̪uːd̪oː] | |||
| (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /maɲ.ɲiˈtu.do/, [mäɲːiˈt̪uːd̪o] | |||
| Third-declension noun. | |||
|---|---|---|---|
| Case | Singular | Plural | |
| Nominative | magnitūdō | magnitūdinēs | |
| Genitive | magnitūdinis | magnitūdinum | |
| Dative | magnitūdinī | magnitūdinibus | |
| Accusative | magnitūdinem | magnitūdinēs | |
| Ablative | magnitūdine | magnitūdinibus | |
| Vocative | magnitūdō | magnitūdinēs | |