„Werk:TDPC/33.1“ – Versionsunterschied
Die Seite wurde neu angelegt: „▷Bernardus: Capio te dicere velle quod viva fides, caritate scilicet formata quae facit quem Christiformem, illa implet defectum naturae et stringit quodammodo deum, ut quicquid in nomine Christi petierit assiduus orator, impetret. Confortatur ex spiritu fidei concepto in spiritu nostro ipse spiritus noster secundum mensuram fidei, sicut spiritus visivus oculi caeci nati tenebrosus et impotens spiritu fidei Christi sanatus et confortatus si…“ |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
[[TDPC/ | [[TDPC/099|▷]]Bernardus: Capio te dicere velle quod viva fides, caritate scilicet formata quae facit quem Christiformem, illa implet defectum naturae et stringit quodammodo deum, ut quicquid in nomine Christi petierit assiduus orator, impetret. Confortatur ex spiritu fidei concepto in spiritu nostro ipse spiritus noster secundum mensuram fidei, sicut spiritus visivus oculi caeci nati tenebrosus et impotens spiritu fidei Christi sanatus et confortatus sibi prius invisibile vidit. | ||
Bernhard: Ich verstehe Dich dahingehend: daß du sagen willst, daß der lebendige, durch die Liebe gebildete Glaube, der jeden christusähnlich macht, einen Mangel unserer Natur erfüllt und Gott gewissermaßen bindet, so daß ein beständiger Beter erlangt, was immer er im Namen Christi erfleht. Aus dem Geist des Glaubens, der in unserem Geist empfangen ist, wird unser Geist dem Maß unseres Glaubens entsprechend gestärkt; so wie der Sehgeist im Auge des Blindgeborenen, vordem verdunkelt und schwach, durch den Geist des Glaubens an Christus geheilt und gestärkt wurde und das ihm früher Unsichtbare sah.<noinclude> | Bernhard: Ich verstehe Dich dahingehend: daß du sagen willst, daß der lebendige, durch die Liebe gebildete Glaube, der jeden christusähnlich macht, einen Mangel unserer Natur erfüllt und Gott gewissermaßen bindet, so daß ein beständiger Beter erlangt, was immer er im Namen Christi erfleht. Aus dem Geist des Glaubens, der in unserem Geist empfangen ist, wird unser Geist dem Maß unseres Glaubens entsprechend gestärkt; so wie der Sehgeist im Auge des Blindgeborenen, vordem verdunkelt und schwach, durch den Geist des Glaubens an Christus geheilt und gestärkt wurde und das ihm früher Unsichtbare sah.<noinclude>[[TDPC/098|◀]][[TDPC/100|▷]]</noinclude> | ||
[[TDPC/ | |||
Version vom 26. Juni 2024, 17:01 Uhr
▷Bernardus: Capio te dicere velle quod viva fides, caritate scilicet formata quae facit quem Christiformem, illa implet defectum naturae et stringit quodammodo deum, ut quicquid in nomine Christi petierit assiduus orator, impetret. Confortatur ex spiritu fidei concepto in spiritu nostro ipse spiritus noster secundum mensuram fidei, sicut spiritus visivus oculi caeci nati tenebrosus et impotens spiritu fidei Christi sanatus et confortatus sibi prius invisibile vidit.
Bernhard: Ich verstehe Dich dahingehend: daß du sagen willst, daß der lebendige, durch die Liebe gebildete Glaube, der jeden christusähnlich macht, einen Mangel unserer Natur erfüllt und Gott gewissermaßen bindet, so daß ein beständiger Beter erlangt, was immer er im Namen Christi erfleht. Aus dem Geist des Glaubens, der in unserem Geist empfangen ist, wird unser Geist dem Maß unseres Glaubens entsprechend gestärkt; so wie der Sehgeist im Auge des Blindgeborenen, vordem verdunkelt und schwach, durch den Geist des Glaubens an Christus geheilt und gestärkt wurde und das ihm früher Unsichtbare sah.◀▷